همشهری آنلاین: هوا از همهمه‌ شادمانه و عطر میوه‌ رسیده سنگین است. دست‌ها سریع و ماهرانه حرکت می‌کنند. انگشت‌هایی که از شیره‌ آلبالو چسبناک شده‌اند، شانه‌هایی که وزن سبد را می‌شناسند و چشم‌هایی که در کسری از ثانیه میوه‌ رسیده را از کال تشخیص می‌دهند. مهارت اینجا یک دانش موروثی است، نه چیزی که در کتاب‌ها نوشته باشد.

این همان لحظه‌ موعود است، چند هفته تکاپوی بی‌وقفه برای جمع‌آوری محصولی که یک سال برایش انتظار کشیده شده، وقتی یک سال صبر، مراقبت و امید به طعمی شیرین و رنگی درخشان تبدیل می‌شود.

هر سبدی که روی هم چیده می‌شود تجسم یک سال امیدواری است که حالا به بار نشسته و قرار است از همین باغ‌ها کام هزاران نفر را شیرین کند. این تصاویر ثبت همین لحظه‌های پرانرژی و ناب است، جشنی بی‌صدا که در قلب باغ‌های ایران برپاست.